17 stycznia 2017

Otul się masełkiem - Tołpa spa eco relax

Często w sieci natrafiam na wpisy, w których autor opowiada, w jakiej to porze roku należy najbardziej dbać o skórę, o jej odżywienie i odpowiednie nawilżanie. Prawda jest taka, że bez względu na to, czy mamy lato, czy zimę o nasze ciało trzeba dbać zawsze. Zmieniają się jedynie jego potrzeby, a tym samym kosmetyki, które będą dla niego najodpowiedniejsze. Jednym pomaga lekkie mleczko do ciała, innym wystarczy balsam, a jeszcze inna grupa szuka ukojenia w ciężkich masłach i musach. Zimą zdecydowanie należę do tej ostatniej kategorii i jako swego sprzymierzeńca wybrałam otulające masło-krem z serii spa eco relax z Tołpy.


Przydymione opakowanie.

Jak mogliście zauważyć na powyższym zdjęciu masło sięga już dna. Słoiczek wykonany z przydymionego plastiku, wbrew pozorów jest pół - transparentny, więc pozwala nam zajrzeć do wnętrza opakowania przed odkręceniem wieczka. Najciekawsze jest to, że nie wiedziałam o tym dopóki nie zużyłam pewnej części tego masła. Na początku myślałam ,że opakowanie jest ciemne i nic przez nie nie można podejrzeć. Jak widać pozory mylą Przez ostatni miesiąc intensywnie wsmarowywałam je w ciało, by zobaczyć jakie daje efekty.


Intensywny zapach.

Zapach masła-kremu jest bardzo intensywny i trudny do zdefiniowania. Z jednej strony jest rześki, a  z drugiej drażniący. Jeśli tak pachnie drzewo sandałowe lub cedr, to nie chcę koło nich stać. Każdy z nas ma swoje preferencje - niektórym się podoba zapach róży, innym zapach bzu. Podobnie jest w moim przypadku, bo intensywny zapach tego kosmetyku niczym nie urzekł.


Masło czy krem?
Patrząc na nazwę odnoszę wrażenie, że producent nie mógł się zdecydować czy jest to masło, a może już krem? Konsystencja nie jest zbita jak u masła, nie jest też kremowa jak w kremie. Jest lekka i świetnie się rozsmarowuje. Na całkowite wchłonięcie nie trzeba długo czekać. Zapach, który nie jest moim ulubieńcem, długo utrzymuje się na skórze i na ubraniu niestety też.


Jak kołderka.
Mogło by się zdawać, że masło-krem nie przypadło mi do gustu, ale wcale tak nie jest. To, że kompletnie nie odpowiada mi jego zapach, nie umniejsza jego działaniu, na które nie ma co narzekać. Kosmetyk otula ciało jak kołderka. Delikatnie natłuszcza i koi skórę. Staje się ona nawilżona, sprężysta i odżywiona. W sezonie grzewczym, ubierania się na cebulę i skoków temperatury, gdzie na zewnątrz walczymy z mrozem, a w domu możemy chodzić w krótkim rękawku, ten kosmetyk sprawdza się doskonale.

Jeśli macie ochotę sprawić sobie taką kosmetyczną kołderkę, to musicie zainwestować aż 39,99zł.  Ja z szerokiego asortymentu marki postanowiłam wybrać sobie w przyszłości podobny produkt, ale w innym wariancie zapachowym.
Czytaj dalej »

15 stycznia 2017

Ulubione książki 2016 roku

Wstyd się przyznać, ale w 2016 roku nie przeczytałam zbyt wielu książek. Nie biorę udział w wyzwaniach, aby w każdym tygodniu roku przeczytać choć jeden tytuł. Nigdy nie wiem co dzień przyniesie. Czasami jest tak, że w jeden wieczór pochłaniam całe czytadło, innym razem mam zastój, bo ilekroć dotknę głową do poduszki, to odpływam do krainy nibylandii i plany czytelnicze zamieniają się w senne marzenie. Zupełnie osobnym przykładem są pozycję, które ciągną się jak flaki z olejem i czyta się je wyjątkowo trudno. Na pewno nie raz się zmierzyliście z taką książką. Ja jestem uparta i jak już zacznę czytać, to ciągnę daną historię do końca, choćbym se miała w łeb strzelić, bądź umrzeć z nudów. W 2016 roku przeczytałam kilkanaście tytułów, spośród których wybrałam garstkę tych, które szczególnie mi się spodobały.


Taylor Stevens "Informacjonistka"
"Vanessa Munroe ma dość nietypowe zajęcie: handluje informacjami - drogimi informacjami. Wśród jej klientów są korporacje, przywódcy państw i osoby prywatne. Pewien teksański miliarder wynajmuje ją, by odnalazła jego córkę, która zaginęła kilka lat wcześniej w Afryce. Zaintrygowana zagadką zaginięcia dziewczyny Munroe wraca do krainy swego dzieciństwa, gdzie szybko odkrywa, że została zdradzona, odcięta od cywilizacji i pozostawiona na pewną śmierć. Żeby wydostać się z dżungli i uciec przed prześladującymi ją demonami, musi stawić czoło przeszłości, o której od dawna próbowała zapomnieć."


Vanessa Munroe to kobiece wcielenie Jamesa Bonda. Ta silna, inteligentna i nieustraszona kobieta budziła mój podziw już od pierwszych stron książki. Nigdy nie sądziłam, że handel informacjami to dobrze płatna praca, niestety też niezwykle niebezpieczna. Każdy niewłaściwy krok, każda pomyłka może kosztować utratę życia. Pewnego dnia Vanessa dostaje zlecenie odszukać córkę amerykańskiego miliardera, która zaginęła kilka lat temu w czeluściach gorącej Afryki. Bohaterka wie za jakie sznurki pociągnąć, aby zdobyć interesujące ją informacje i rzeczy jak np fałszywe paszporty, karty pobytu. Doskonale posługuje się kilkoma tamtejszymi dialektami, pakuje się w niejedne kłopoty, a czytelnik czyta stronę za stroną, by dowiedzieć się jak się z nich wyplącze. Wartka akcja, ciągłe napięcie sprawiają, ze książkę czyta się jednym tchem.

Czy Vanessa odnajdzie córkę miliardera? W jakie kłopoty się wpakuje i jaką tajemnicę skrywa jej mroczna osobowość? Sięgając po ten thiller poznacie odpowiedzi na każde z tych pytań.

Wydawnictwo : Rebis
Rok wydania : 2012
Ilość stron : 316
Oprawa : miękka
Cena detaliczna : 33,90 zł

Erica Spindler "Koszmary przeszłości"
"Kiedy siedemnastoletnia Katherine McCall budzi się pewnego ranka i widzi zmasakrowane zwłoki starszej siostry Sary, w ułamku sekundy całe jej życie zmienia się bezpowrotnie. Kat, uznana za główną podejrzaną, staje przed sądem. Po procesie poszlakowym ława przysięgłych oczyszcza ją z zarzutów, ale nie wszyscy zgadzają się z tym orzeczeniem. Dziewczyna ma tylko jedno wyjście – musi wyjechać z miasteczka. Zabiera ze sobą mroczny sekret, który ją dręczy, gdyż nie jest pewna, czy nie miała czegoś wspólnego ze śmiercią Sary…

Mimo upływu lat Kat nadal nie może spać spokojnie, dręczona niewyjaśnioną śmiercią siostry i anonimowymi listami. W dziesiątą rocznicę zbrodni postanawia zawalczyć o sprawiedliwość. Aby odnaleźć mordercę wraca do Liberty w Luizjanie.

Miasteczko nadal oplata sieć tajemnic i podejrzeń. Katherine znajduje sprzymierzeńca w osobie detektywa Luke’a Tannera, ale wydaje się, że nikt inny nie stoi po jej stronie. Ma mnóstwo wrogów, nie ufa nikomu i wie, że gdzieś czyha morderca, zdecydowany ukręcić łeb sprawie. Kat musi zadecydować, czy warto walczyć o sprawiedliwość, skoro stawką jest jej własne życie."



Kat McCall to zbuntowana nastolatka, nad którą prawną opiekę ma jej starsza siostra Sara. Po śmierci rodziców dziewczyny odziedziczyły duży majątek, ale Kat będzie mogła zarządzać swoją częścią dopiero w momencie osiągnięcia pełnoletności. Pewnego dnia Sara dowiaduje się, że Kat pod pretekstem dodatkowych zajęć sportowych zadaje się z dorosłym mężczyzną. Zatroskana siostra zakazuje Kat dalszych kontaktów. Kat wybucha i życzy siostrze śmierci. Następnego dnia znajduje Sarę martwą. Wszystkie podejrzenia padają oczywiście na nastolatkę. Nic w tym dziwnego skoro sąsiedzi słyszeli jak wykrzykuje groźby pod adresem siostry. Komendant chcę jak najszybciej zamknąć dziewczynę za kratkami, ale po poszlakowym procesie zostaje ona oczyszczona z zarzutów. Kat bojąc się sąsiedzkiego linczu ucieka z miasta. Po 10 latach postanawia wrócić do rodzinnego domu, aby odnaleźć prawdziwego sprawcę i doprowadzić sprawę do końca, oraz by rozkręcić tu swój biznes. Pomaga jej w tym policjant Luke Tunner. Sprawa zostaje otwarta na nowo, ale Kat nie może czuć się bezpiecznie. Ktoś chcę ją powstrzymać przed odkryciem prawdy.


Uwielbiam książki Ericki Spindler, dlatego, że wciągają one od pierwszej strony. "Koszmary przeszłości" to kolejna pozycja, od której nie można się oderwać. Czy Kat odzyska zaufanie sąsiadów? Czego uda jej się dowiedzieć o okropnym wieczorze sprzed 10lat i w końcu kim jest morderca? Zachęcam do lektury, na pewno nie będziecie czuć się nią rozczarowani.



Wydawnictwo : Książki GJ
 Rok wydania : 2013
 Ilość stron : 355
Oprawa : twarda
Cena detaliczna : 34,90 zł

Barbara Freethy "Nie mów nic"
"
Julia planuje właśnie ślub, gdy na wystawie słynnego fotografa dostrzega zdjęcie małej dziewczynki przed bramą rosyjskiego sierocińca, dziewczynki, w której rozpoznaje siebie. I choć wydaje jej się to niemożliwe, bo wychowywała się w pełnej rodzinie i nie była adoptowana, ma jednak taki jak tamta dziewczynka wisiorek z łabędziem i starą rosyjską laleczkę. Matka Julii niedawno zmarła, nie może więc nic wyjaśnić, nie żyje także autor zdjęcia. Jedyną osobą, która może pomóc dziewczynie, jest jego syn, Alex. On jednak także ma własną tajemnicę…"


"Nie mów nic" to chyba pierwsza książka tej autorki, którą miałam przyjemność przeczytać. Lekki styl sprawia, że w sposób naturalny zostajemy wciągnięci w tą opowieść, a jest ona bardzo tajemnicza i zaskakująca.

Główną bohaterką jest Julia, szczęśliwie zakochana, zaręczona i planująca wspólną przyszłość z ukochanym. Pewnego dnia jej życie wywraca się do góry nogami. Wszystko to za sprawą starej fotografii, na której widnieje mała dziewczynka przed bramą sierocińca. Julia nie może oderwać wzroku z od fotografii, odnajduje w niej siebie. Postanawia przeprowadzić śledztwo i odkryć karty historii, swojej historii. Pomaga jej Alex, syn nieżyjącego fotografa.

Czy Julia odkryje tajemniczą przeszłość? Czego dowie się o swoim pochodzeniu? Czy wrócą do niej wspomnienia pierwszych czterech lat swojego życia, które najprawdopodobniej wyparła z pamięci? Kto okaże się przyjacielem, a kto śmiertelnym wrogiem? Gorąco zachęcam do przeczytania tej cudownej książki, która strona po stronie wciąga jeszcze bardziej.

Wydawnictwo : Bis
 Rok wydania : 2014
 Ilość stron : 445
Oprawa : miękka
Cena detaliczna : 38,90 zł


Brenna Yovanoff "Wyśnione miejsca"
"Są dwie Waverly.
Pierwsza: ma nieskazitelny wygląd, popularnych przyjaciół, najlepsze oceny w szkole i świetne wyniki w sporcie.
Druga: to tajemnicza dziewczyna, która zagłusza myśli bieganiem do utraty tchu. W nocy zastanawia się, jak wyglądałoby jej życie, gdyby zrzuciła maskę, którą nosi za dnia.

Jest dwóch Marshallów.
Pierwszy: bad boy, który nadużywa alkoholu, ryzykując wydalenie ze szkoły. Nie ma to dla niego znaczenia – w końcu jest nikim.
Drugi: ten, który czuje więcej, niż przyznaje sam przed sobą. Zmaga się z ciężarem, o którym inni nie wiedzą.

Waverly i Marshall spotykają się… we śnie. Jest to miejsce, gdzie oboje mogą być sobą. I gdzie dotyk wydaje się równie prawdziwy jak na jawie. Czy odważą się swoje wyśnione miejsca zamienić na rzeczywistość? "


"Wyśnione miejsca" to chyba ostatnia książka, którą miałam przyjemność przeczytać w 2016 roku. Sięgając po nią miałam nadzieję przeczytać coś lekkiego i się nie zawiodłam. Dzięki tej książce możemy przenieść się na chwilę na szkolne korytarze i zmierzyć się z rzeczywistością, która tam rządzi, a nie zawsze jest ona łatwa.

Waverly i Marshall to dwie bardzo kontrastujące ze sobą postacie. Ona jest ładną, popularną i wzorową uczennicą z licznymi sukcesami w sporcie, a on to typowy przykład niegrzecznego chłopca, który wieczory spędza u swojego brata na pijackich libacjach. Dopiero kiedy przychodzi wieczór oboje mogą zrzucić maski, którymi na co dzień się zasłaniają i nareszcie pokazują swoje prawdziwe oblicze. Waverly nie może w nocy spać i wszystkie emocje zagłusza bieganiem, natomiast Marshal to tak naprawdę wrażliwy chłopak. Spotykają się oni we śnie, gdzie mają możliwość poznać swoje prawdziwe oblicza.

Czy senne mary będą miały wpływ na rzeczywistość? Czy ta znajomość przerodzi się w coś więcej? Czy bohaterowie będą umieli porzucić swoje dotychczasowe życie na rzecz nowej znajomości?

Mimo, że teoretycznie książka jest dla młodzieży to polecam po nią sięgnąć - strony same się przewracają. Lekki język, zaskakujący wątek i historia, która zostaje w pamięci.

Wydawnictwo : moondrive
 Rok wydania : 2016
 Ilość stron : 358
Oprawa : miękka
Cena detaliczna : 34,90 zł

Wszystkie książki, które znalazły się w tym zestawieniu mają w sobie "to coś", co nie pozwala ich odłożyć na półkę. Historię w nich zawarte są tak ciekawe, tak poruszające, nietypowe i zaskakujące, że zostają w pamięci na długo. Mam nadzieję, że znajdziecie w tej krótkiej liście moich ulubionych książek 2016 roku jakiś tytuł, który szczególnie przypadnie Wam do gustu.

Czytaj dalej »

11 stycznia 2017

Selfie project - kosmetyki matujące

Selfie project to nowa marka kosmetyków, które od niedawna można nabyć w Rossmannie. Szturmem podbiła ona polską blogosferę. Dedykowana jest ona osobom młodym i choć ja już pierwszej młodości nie jestem postanowiłam je wypróbować. Powód był jeden - obietnica producenta o zmniejszeniu błyszczenia się twarzy. Do tej pory nie znalazłam ideału, a nikt nie lubi świecić się przez cały rok jak choinka we wigilię. Oj tak, mieszana cera potrafi dać się we znaki. Od ponad miesiąca używam lekkiego kremu nawilżająco matującego i żelu myjącego 3w1. Czy ta kuracja faktycznie działa? A może producent idealizuje produkt w celu zwiększenia sprzedaży? Odkrywam dla Was karty.



Lekki krem matująco nawilżający.Uwielbiam lekkie kremy, a jak dobrze nawilżają i do tego matują stają się one moim must have. W tubce kremu Selfie project mieści się 50ml kosmetyku, co stanowi standardową objętość kremu do twarzy. Patrząc na opakowanie miałam wrażenie, że jest go nieco więcej, jednak było to mylne spostrzeżenie. Producent zadbał o odpowiednie zabezpieczenia przed wścibskimi paluszkami młodych klientek. Produkt ten, oprócz tego, że mieści się w kartoniku, to także nakrętka jest ściśle ofoliowana, dzięki czemu pierwszym użytkownikiem staje się osoba, która zdecydowała się kupić ten krem. Chwalę to sobie bardzo, bo mam nieprzyjemne doświadczenia z kosmetykami pochodzącymi z tej drogerii, zwłaszcza jeśli chodzi o kolorówkę, gdzie trudno znaleźć coś co nie było używane przez ciekawskie klientki.


Pokaż kotku co masz w środku.
Skład jest dość długi, ale ciekawy. Nie znajdziemy w nim parabenów, parafiny, SLS i SLES. Na pewno warto zwrócić uwagę na węgiel bio-aktywny, który gra tu główne skrzypce. Ma on bowiem działanie antybakteryjne, pochłania zanieczyszczenia i sebum, a także zwęża i oczyszcza pory.


 Ten fikuśny niebieski kwiatuszek, który mogliście zauważyć na opakowaniu też odgrywa tutaj ważną rolę - to blue daisy, a wyciąg z niej nawilża i łagodzi skórę. Wykazuje ona także działanie łagodzące - koniec z zatem z zaczerwienieniami i podrażnieniami.


Szach i mat.

Kolor
tego kremu jest mi bliżej nieokreślony, choć według mnie oscyluje on w jednym z odcieni szarości. Pachnie przepięknie, jak damskie perfumy. Dałabym sobie rękę odciąć, że w czasach licealnych miałam wodę toaletową o takim zapachu.


Krem ma lekką formułę - łatwo się rozprowadza i momentalnie wchłania do idealnego matu. Świetnie sprawuje się solo, ale stanowi także dobrą bazę pod podkład, gdyż utrzymuje on skórę w ryzach przez wiele godzin. Sięgając po kosmetyki tej marki, która umówmy się jest przeznaczona dla nastolatków, miałam obawy czy nie osiągnę odwrotnego efektu, ale stan mojej skóry zdecydowanie się polepszył. Skóra jest nawilżona na całej płaszczyźnie. Zwykle używając produktów matujących tylko strefa T była odpowiednio zadbana, podczas, gdy policzki przesuszone. Tutaj mamy jednak kompleksową pielęgnację. Biorąc pod uwagę powyższe argumenty cena jest jak dla mnie zaniżona ( ok 16zł ), ale dzięki temu dostępna dla wszystkich.  

Żel myjący peeling maseczka 3w1Pora na drugiego bohatera tego wpisu, a jest nim swoisty Chuck Norris wśród kosmetyków, bo któż jak nie on potrafi robić 3 rzeczy na raz (no, ok każda kobieta potrafi). Kosmetyk ten można używać na trzy sposoby - jako żel myjący, peeling, a także maseczka. W zależności od potrzeby, nastroju i dyspozycyjności możemy wybrać najbardziej odpowiadający nam wariant.


Opakowanie jest całkiem spore ( 150ml ) i podobnie jak krem ma on zabezpieczenie w postaci folii na nakrętce. Do cech wspólnych należy również obecność węgla bio-aktywnego w składzie. Poza nim znaleźć w nim możemy mineralną glinkę kaolin, która głęboko oczyszcza i reguluje wydzielanie sebum. Reminalizuje skórę, usuwa z niej toksyny i przynosi odprężenie. Jako zdzierak służą tutaj zmielone pestki moreli, które choć są maleńkie to jednak ostre.


 Szary kolor produktu może nie jest szczytem marzeń, ale gęsto osadzone drobiny już tak. Kosmetyk ten wypróbowałam w zalecanych 3 wariantach i muszę przyznać, że najsłabiej wypadł on jako żel myjący. Duża zawartość drobin sprawiła, że mimo starań i delikatności, z jaką starałam się umyć nim buzię i tak było wyczuwalne tarcie. Jak już wyżej wspomniałam drobinki są ostre i występują w dużej ilości, dlatego było to nieuniknione.


Jako peeling spisuje się rewelacyjnie - dobrze usuwa martwe komórki naskórka, wygładza skórę, odblokowuje pory. Naturalny zdzierak w postaci zmielonych pestek moreli potrafi zdziałać cuda.

Ostatnim wariantem z jakim przyszło mi się zmierzyć była maseczka. Po nałożeniu produktu na twarz wyczułam chłód, a także delikatne szczypanie. Nie zauważyłam tego wcześniej podczas peelingu i mycia twarzy. Szybko jednak wyczytałam ,że jest to normalna reakcja skóry, a owe szczypanie ma nas upewniać w działaniu glinki. Maseczka nałożona cienką warstwą wysycha szybko, dobrze się zmywa i cudownie odświeża cerę. Skóra nie jest przesuszona, czy nieprzyjemnie napięta. Wręcz przeciwnie jest ukojona i odprężona. Za tą kosmetyczną hybrydę zapłacimy ok 14zł.

Po kilku tygodniach stosowania duetu tej młodej marki, mogę śmiało stwierdzić, że warto w nie zainwestować. Nie ma problemów z ich dostępnością, kosztują grosze i są naprawdę skuteczne. Wbrew obiegowej opinii i zaleceń producenta mogą je używać także osoby starsze, które podobnie jak ja borykają się z nadmiernym błyszczeniem skóry.

Czytaj dalej »

28 grudnia 2016

Kosmetyki - polecane, odradzane, obojętne część 1

Wielkimi krokami zbliża się koniec roku. Z tego powodu postanowiłam rozliczyć się sama ze sobą z piętrzącym i zalegającym mi denkiem. Dawno już nie pisałam tego typu postu. Zazwyczaj pojawiał się on regularnie co 3 miesiące, a w tej chwili minęło już pewnie dobre pół roku. Cały czas jednak skrzętnie odkładałam puste opakowania. Po co? No cóż, dla mnie jest to swego rodzaju podsumowanie i sprawdzenie ile i jakich produktów najczęściej używam. Tak właśnie powstał o kosmetykach, które polecam, zdecydowanie odradzam lub, które są mi totalnie obojętne. Zapraszam na pierwszą część wpisu. Może odnajdziecie w nim swoje kosmetyczne hity.




Polecane.

Zaczniemy od kosmetyków, które się u mnie sprawdziły, a tym samym jestem w stanie je polecić. Większość z nich znajdziecie w każdej drogerii, zwłaszcza jeśli chodzi o produkty do higieny. w tej kwestii staram się nie być wybredna.


1.Żel pod prysznic i płyn do kąpieli macadamia oil On Line - dobrze się pieni i świetnie sprawdza się zarówno jako żel pod prysznic jak i płyn do kąpieli. Piana jest miękka i delikatna, a zapach olejku macadamia umila kąpiel, choć nie powiem, żeby był on moim ulubionym.

2. Energetyzujący żel pod prysznic słodka malina Seyo - żel kupiony w aptece. Podobnie jak ten powyżej ma on pojemność 500ml. Zapach słodkiego syropu malinowego - mniam.

3. Żel pod prysznic żeń-szeń i imbir Apart - mam ogromną słabość do męskich zapachów i z tego powodu czasami sięgam po takie żele. Bardzo lubię produkty do higieny marki Apart, również i ten mnie nie zawiódł.

4. Żel pod prysznic owoc granatu CD - 250 ml granatowej rozkoszy. Zapach delikatny i przyjemny. Wart wypróbowania.

5. Kremowe mydło w płynie Linda o zapachu tutti frutti - dostępne w każdej Biedronce. Zawsze stoi u mnie przy zlewie w kuchni, a słodki zapach owoców rozchodzi się po całym pomieszczeniu.

6. Perfumowane mydło do ciała Pani Wawelska noir - po raz pierwszy u mnie gościło. Nie dość, ze ładnie wygląda, to jeszcze pięknie pachnie i się pieni. Na pewno wrócę jeszcze do tej marki.

7. Kremowa kostka myjąca Dove gentle exfoliating - do marki Dove mam słabość, od lat uwielbiam ich mydła. To zawierało drobinki ścierające, co umilało kąpiel delikatnym masażem.

8. Mydło z dziegciem brzozowym i węglem aktywnym Scandia Cosmetics - kolejna marka, którą lubię. Bardzo przyjemne mydełko o cudownym zapachu.

9. Mydło ręcznie robione nagietek i konwalia Pszczela Dolinka - jeszcze jedna z moich ulubionych marek kosmetyków kąpielowych. Ich mydła to prawdziwe dzieła sztuki z zasuszonymi kwiatami i obłędnymi zapachami.


10. Luksusowy balsam regenerująco - kojący kwitnąca wiśnia Eveline Cosmetics Spa Professional - bardzo dobry, pięknie pachnący balsam, który szybko się wchłania i dobrze nawilża skórę. Więcej o nim tutaj.

11. Nivea Sensitive płyn micelarny 3 w 1 - jako wielbicielka płynów micelarnych zużywam ich niezliczone ilości. Kosmetyk Nivea dobrze się u mnie sprawdził, nie rozmazywał makijażu, tylko dobrze go zbierał. Skóra była oczyszczona i ukojona.

12. Rewitalizujący koktail do ciała z żurawiną i granatem Apis Natural Cosmetics - mam słabość do marki, nie będę tego ukrywać. Jeszcze nie zdarzyło się, żebym się zawiodła na którymś z kosmetyków i tak było i tym razem. Koktail ma lekką konsystencję, pięknie pachnie i odżywia, oraz nawilża skórę.


13. Szampon Timotei strenght & shine - ze względu na swoją małą pojemność jest to idealny kosmetyk na wyjazd, zmieści się w każdej kosmetyczce. Ma piękny, orzeźwiający zapach, a włosy po umyciu są sypkie i lśniące.

14. Szampon do włosów farbowanych z olejem z pestek z winogron, oraz z ekstraktem z porzeczki czerwonej Nature Moi - świetna propozycja dla osób, które uwielbiają naturalną pielęgnację. Znajduje się w nim bowiem 96% składników pochodzenia naturalnego. Więcej o nim tutaj.

15. Farba do włosów orzechowy brąz Joanna - lubię te farby, bo nie są skomplikowane w użyciu i na dodatek są tanie. Kolor utrzymuje się przez ok 1,5 - 2 miesięcy.

16. Suchy szampon Syoss wersja niebieska - na co dzień nie używam tego typu produktów, ale sprawdzał się on w awaryjnych sytuacjach. Szybko odświeżał włosy. Mam też wersje zieloną, ale nie jestem już z niej tak zadowolona - zostawia białe ślady. Niebieska seria tego nie robiła.


17. Lakier do paznokci Safarii nr 425 - piękny kolor, gruby pędzelek, świetne krycie. Wyrzucam, bo dość długo leżał i zrobił się gesty.

18. Sól do kąpieli mięta z lemongrasem Pszczela Dolinka - wspaniały dodatek do kąpieli, która dzięki temu kosmetykowi stawała się bardzo orzeźwiająca i pachnąca. Dodatek suszu kwiatowego sprawiał, że była to iście holywoodzka przyjemność, rodem z romantycznych filmów.

19 + 20. Krem na dzień z olejkiem z granatów ekologicznych i krem na noc z ekologicznym mleczkiem pszczelim Love me Green - bardzo dobre kremy, które w 99% są naturalne. Mimo, że były to miniaturki, to okazały się być wydajne i moja skóra je pokochała.

20. Ultranawilżający balsam kolagenowy do ciała - mój kosmetyczny hit! Działa jak opatrunek na suchą skórę. Więcej na jego temat znajdziecie tutaj.

21.SKIN79 hot pink super + beblesh balm triple functions - jeden z najsłynniejszych azjatyckich kremów BB spisał się u mnie na medal. Więcej o nim tutaj.

22. Multi balsam do pielęgnacji ciała AA oil essence - 40ml miniaturka, która świetnie sprawdziła się podczas wyjazdu. Przyjemnie pachnie i dobrze nawilża skórę.

23. Krem pod oczy argan oil Gly Skin Care - fantastyczny krem pod oczy, do którego muszę kiedyś wrócić. Bogata konsystencja i efekty działania przeszły moje najśmielsze oczekiwania. Jak do tej pory nie znalazłam dobrego zastępcy. Więcej o nim tutaj.

24. Lakier do paznokci Delia - piękny pomarańczowy kolor, uwielbiałam go latem i namiętnie malowałam nim paznokcie. Jednak wszystko co dobre szybko się kończy.

25. Płyn micelarny Oeparol - łagodny dla oczu i niezwykle skuteczny w usuwaniu makijażu. Więcej o nim tutaj.

Obojętne.


Do tej kategorii należą kosmetyki, za którymi niespecjalnie będę tęskniła. Obojętne to również wszystkie próbki i saszetki, o których przez ich niewielką ilość nie zdążyłam wyrobić sobie zdania.


26. Maska krem z ogórka tajskiego do twarzy na noc - ciekawa żelowa konsystencja produktu, była dla mnie na początku miłą odmianą. Jednak żel oblepiał twarz i zostawiał taką samą nieprzyjemną warstwę. Bardzo mnie to denerwowało i nie zużyłam go do końca.

27. Fluid długotrwale kryjący 5 w 1 Deni Carte - dobrze kryje, ale to co mnie w nim denerwowało, to nadmierne świecenie twarzy. Więcej o nim tutaj.

28. Ziaja antybzzz żel łagodzący ukąszenia komarów - w te lato z racji tego, ze od rana do późnego wieczoru byłam w pracy (sezon), nie był mi on potrzebny. Smarowałam nim ukąszenia córeczki i łagodził nieco swędzenie.

29. Oriflame Feet up anti-perspirant - krem z antyperspirantem, to niezły gadżet dla tych, którzy zmagają się z nadmierną potliwością stóp. Mnie ten problem nie dotyczy, dlatego nie potrafię go właściwie ocenić.

30. Lakier do paznokci LM - dostałam go w gratisie do jakiś wakacyjnych zakupów. Duża 18ml pojemność sprawiła, że nie byłam w stanie go zużyć do końca. Zgęstniał, a szkoda, bo kolor mi się podobał.

31 + 32 lakiery Carla Cosmetics nr 165 (błękitny) i 184 (chabrowy) razem tworzyły zgrany duet, problem polegał na tym, że wolno wysychały i szybko się ścierały. Ze względu na kolor jestem na tak, ale trwałość skreśla te lakiery na zawsze z listy zakupów.

33. Miss sporty mini-me eye liner 100 neon yellow - lubiłam tą kredką podkreślać dolną powiekę latem, wyrzucam ze względu na termin ważności, który minął miesiąc temu.

34. Intensywny wypełniacz zmarszczek Dermo Future - bankietowy produkt, który nieco spłycał doraźnie zmarszczki. Więcej o nim tutaj.

35. Woda perfumowana Be-es Top Model - prezent od babci. Ładny stonowany zapach, który jednak dość szybko się ulatniał.



36. Farba do włosów Palette - Farba robi to, do czego została stworzona, jednak kolor wychodzi ciemniejszy niż na opakowaniu i jeszcze coś - okropnie śmierdzi.

37. Mleczko do demakijażu Rilastil daily care - nie jestem zwolenniczką mleczek, odnoszę wrażenie, że twarz jest niedoczyszczona po ich użyciu. Ten kosmetyk kosztuje akurat ok 100zł, ale stosowanie go tyłka nie urywa.

38. Henna treatment wax - intensywnie regenerująca odżywka do włosów z wyciągiem z henny. Na początku spisywała się u mnie dobrze, ale przy dłuższym stosowaniu zaczęła obciążać mi włosy. Ogromne opakowanie 530ml  zużywałam bardzo powoli i najwidoczniej moje włosy miały jej już dość.

39. Orzechowo - cukrowy peeling do ciała Spa Professional - uwielbiam cukrowe peelingi, w tym denerwowało mnie tylko to, ze skóra po jego użyciu była tłusta i skład mógłby by być lepszy. Poza tym spisywał się wspaniale, a oryginalny słoiczek przydaje mi się teraz w kuchni. Więcej o nim tutaj.


40. Garść próbek, saszetek, maseczek - jedne lepsze, inne gorsze, ale oprócz ulubionych płatków kosmetycznych Carea i zapasu do mydła, trudno powiedzieć o nich coś więcej.

Odradzane

Można powiedzieć, że najgorsze zostawiłam na koniec. Odradzane kosmetyki, to te które na 100% ponownie nie trafią do mojej kosmetyczki.


41. Balsam brzoskwiniowy do dłoni BingoSpa - ładnie pachniał, mimo, że można było wyczuć nutkę chemii, miał praktyczne opakowanie, ale słabo nawilżał i to jeszcze na krótko. Więcej tutaj.

42. Nawilżający krem do rąk z D- panthenolem Ziaja - coś okropnego, nie dość, że rzadki, to jeszcze kompletnie nic nie robił. Grr..

43. Ducray extra doux - szampon dermatologiczny do częstego stosowania - bardzo ładnie pachniał, dobrze się pienił, ale okropnie swędziła mnie po nim głowa.

44. Włoski wysuszacz do lakieru MB nail lab - wszystko było by z nim ok, bo przyspieszał wysychanie lakieru, ale miał jedną okropną wadę - wysuszał dodatkowo skórki i to jak - do białości.

45. Silikonowa mascara pogrubiająca Deni Carte - tragedia -> kruszy się , odciska i nawet w ciągu dnia tworzy niezłą pandę pod oczami. Zdecydowanie odradzam. Więcej -> tutaj.

46. Oriflame beauty eye liner stylo - idealny przykład na to, że czerń nie jest czarna, a raczej grafitowa. Nie tego oczekiwałam, zatem zapadł wyrok - kosz.

Tak się prezentuje pierwsza część denka. Teraz już chyba wiecie dlaczego nie chciałam umieszczać wszystkiego w jednym wpisie. Jest tego po prostu za dużo.

........................................

Wyniki konkursu.
Z przyjemnością informuję, ze zestaw perfekcyjnej Pani Domu zdobywa Angelika Dyrcz. Gratuluję i proszę o kontakt przez facebook. Na dane adresowe czekam do 2 stycznia.

Czytaj dalej »

14 grudnia 2016

Pierwsze kroki z hybrydami - szkolenie z Indigo Nails

Nigdy nie sądziłam, że będę miała na paznokciach hybrydy i nawet przez myśl mi nie przeszło, że będę potrafiła je sama robić. Zawsze byłam oporna co do tego pomysłu, nawet kiedy stały się one tak popularne. Być może głównym powodem ku temu był fakt, że zgromadziłam całkiem niezłą kolekcję zwykłych lakierów i hybrydy, jako nowy wynalazek uważałam za zbyteczny, a może był to strach przed nowym? Myślę, że obie opcje sprawiły, że ich unikałam. Wszystko się zmieniło dzięki Indigo Nails, które rozkochało mnie w hybrydach i dziś nie wyobrażam sobie bez nich życia.


Jak to się zaczęło?

Jak każda historia i ta ma swój początek. Wszystko zaczęło się od konferencji Meet Beauty, w której miałam przyjemność uczestniczyć. Marka Indigo Nails ogłosiła konkurs na najlepsze insta photo. Razem z koleżankami chętnie wzięłyśmy w nim udział.  Miałyśmy pomysł, ale żadna z nas nie spodziewała się cudów. Mimo to w momencie ogłoszenia wyników serducho szybciej zabiło, a później była już tylko radość.


Wygrałyśmy dwudniowe szkolenie z multimistrzynią Polski Pauliną Walaszczyk. Po fali euforii przyszły obawy. Uwielbiam podróżować, odkrywać nowe miejsca, ale orientacja w terenie nigdy nie była moją dobrą stroną. Okazało się, że dobry plan to połowa sukcesu, a Angelika, z którą podróżowałam jest świetną przewodniczką.


Szkolenie dzień pierwszy - manicure hybrydowy.

Mimo, że w Łodzi - ze względu na dużą odległość -byłyśmy dzień wcześniej, to nie mogłyśmy się doczekać, aby poznać cały indigo team. Dziewczyny okazały się cudowne - do tańca i do różańca- i mimo początkowych obaw, czas który tam spędziłyśmy był najlepszy w moim życiu.

Przed pierwszym dniem szkolenia przesympatyczna Dominika przyjechała po nas do hotelu i zawiozła do głównej siedziby Indigo Nails. Już w progu przywitała nas Agnieszka i Paulina - nasza mistrzyni od spraw paznokciowych, z którą miałyśmy się szkolić.


Wchodząc do środka poczułam się jak w raju. Półki uginały się od lakierów do paznokci różnej maści, zaraz za nimi balsamy, masełka, oliwki i inne cuda, które po części mogłam wcześniej poznać, dzięki Meet Beauty. Pamiętam, że pomyślałam wtedy, że praca w takim miejscu to musi być czysta przyjemność. Po dwóch dniach tam spędzonych, byłam już pewna, że taki team to prawdziwy skarb.


Manicure hybrydowy czas start.

Zdecydowanie za dużo czasu spędziłyśmy na robieniu zdjęć wszystkim i wszystkiemu wokół. No cóż - witaj w świecie blogerki. To jest już zboczenie zawodowe. Siadłyśmy w końcu do bogato - sprzętem i lakierami - nakrytego stołu i przystąpiłyśmy do szkolenia.


Na samym początku Paulina (której chyba nigdy uśmiech nie schodzi z twarzy) przybliżyła nam krótko budowę paznokcia, a następnie opowiedziała nam o całym tym sprzęcie, które miałyśmy przed oczami.


Może wydać się to Wam śmieszne, ale jeszcze parę miesięcy temu, kiedy ktoś położyłby przede mną cztery takie pilniki, które widzicie poniżej, to po dotyku, wybrałabym tylko ten, który nadawałby się do spiłowania paznokci. W tej chwili bez tego oktetu nie wyobrażam sobie manicure.


Nasza edukatorka - przekochana Paulina krok po kroku wyjaśniała nam jakie czynności powinnyśmy wykonać, aby hybrydy się długo trzymały. Samo malowanie to była już pestka w porównaniu z odpowiednim przygotowaniem płytki. Nie wiedziałam, że tyle z tym zachodu. Każda z nas pracowała samodzielnie, na własnych paznokciach, aby poćwiczyć i zobaczyć na co zwrócić uwagę. Tutaj liczy się przede wszystkim dokładność.


Przedłużanie paznokci.

Choć każda z nas się starała, by utrzymać paznokcie w jak najlepszym stanie, to chyba nie było dziewczyny, której nie zdarzył się "wypadek" w postaci złamanej płytki. Była to idealna okazja, aby nauczyć się ją przedłużać. Wkroczyłyśmy wyższy stopień trudności, ale dzięki wskazówkom Pauliny wszytko poszło jak po maśle. Zresztą zobaczcie same moje paznokcie przed i po samodzielnym przedłużaniu. Ależ byłam z siebie dumna.



Ćwiczenia na klientce.

Ostatnią częścią pierwszego dnia szkolenia były ćwiczenia na klientce, czyli na paznokciach koleżanki siedzącej obok. Malowałyśmy sobie na zmianę paznokcie prawej ręki. Dzięki temu mogłyśmy przekonać się jak wygląda praca w salonie. To było bardzo cenne doświadczenie.

Duma, duma, duma.

Wybór lakierów do mojej paznokciowej stylizacji był trudny. Na stole było dziesiątki kolorów, a ja jako kobieta nie potrafiłam od razu się zdecydować. Musiałam popatrzeć, posprawdzać, pomyśleć jakie kolory fajnie by ze sobą współgrały. Ostatecznie mój wybór padł na przepiękne neony, a że Paulina pokazała nam jak się robi ombre i nakłada syrenkę, to od razu wykorzystałam tą wiedzę.


Efekt przeszedł moje najśmielsze oczekiwania. Moje paznokcie (nieskromnie mówiąc) wyglądały cudnie. Nie mogłam uwierzyć, że sama to zrobiłam, tym bardziej, że było to moje pierwsze zetknięcie z hybrydami. Duma, duma, duma wielka. Kiedy wróciłam do pracy wszyscy je chwalili moje, pytali, gdzie je robiłam - a tu niespodzianka, bo malowałam je samodzielnie. Klientki robiły zdjęcia, to było bardzo miłe.

Hybrydy trzymały mi się bite trzy tygodnie i pewnie wytrzymały by dłużej, gdyby nie odrost, który zaczął mi przeszkadzać.


Szkolenie dzień drugi - zdobienie.

Drugiego dnia naszej niezwykłej przygody w siedzibie Indigo Nails w Łodzi poznawałyśmy tajniki zdobienia paznokci. Paulina nauczyła nas różnych technik wykonywania ombre - pionowe, poziome, na ciemnych kolorach... Z syrenką poznałyśmy się już dzień wcześniej, ale każda chwila do ćwiczeń jest dobra. Z uwagą śledziłyśmy poczynania naszej instruktorki. Robiłyśmy notatki, zdjęcia i wszytko co mogło by nam pomóc w zapamiętaniu danej techniki.


Pracowałyśmy używając różnego rodzaju folii, złotka i pyłków, ale najwięcej zachodu miałyśmy ze stworzeniem własnej galaktyki. Biorąc pod uwagę, że był to nas pierwszy raz, to zmalowanie galaxy było bardzo pracochłonne. Dziś z czystym sumieniem mogę powiedzieć, że umiem to zrobić.

Swoje umiejętności ćwiczyłyśmy na wzornikach. To właśnie na nich mogłyśmy dać upust naszej fantazji i wyżyć się artystycznie. Mogłyśmy zachować je sobie na pamiątkę i dzięki temu jestem w stanie pokazać Wam jak wyglądała moja praca.


Czas leciał zdecydowanie za szybko i każda z nas musiała wracać do domu. Z żalem żegnałyśmy się z całym teamem Indigo Nails. Atmosfera była tak miła, że czułam się tam jak u siebie. Nigdy nie zapomnę roześmianej Pauliny, szalonej Agnieszki i cudownej Dominiki - dziewczyny do Was to i na koniec świata przyjadę. Mam nadzieję, ze jeszcze się spotkamy.


Po uroczystym ( z fanfarami! ) wręczeniu dyplomów potwierdzających nasze kwalifikację, oraz upominków od firmy, zrobiłam jeszcze drobne zakupy. Żal było nie skorzystać.

Podczas wyjazdu do Łodzi zdarzył się cud - pokochałam hybrydy. Nie chciałam wyjeżdżać, miałam ochotę zostać i poznawać coraz to nowe techniki. Niesamowicie mnie to wciągnęło. Takiego wyjazdu, spędzonego z tak cudownymi ludźmi życzę każdemu.
Czytaj dalej »